Bir ask için yapabilecegin her seyi yaptigina inaniyorsan ve buna ragmen hala yalnizsan, için rahat olsun. Giden zaten gitmeyi kafasina koymustur ve yaptiklarin onun dudaginda hafif bir gülümseme yaratmaktan baska hiçbir ise yaramayacaktir. Sen kendini paralarken o her zaman bahaneler bulmaya hazirdir. Hani agzinla kus tutsan ´Bu kusun kanadi neden beyaz degil?´ diye bir soruyla bile karsilasabilirsin.. iki ucu keskin biçaktir bu isin. Yaptiklarinla degil yapmadiklarinla yargilanirsin her zaman. Bu mahkemede hafifletici sebepler yoktur. Iyi halin cezanda indirim saglamaz. Sen, ´Ama senin için sunu yaptim´ derken o, ´sunu yapmadin´ diye cevap verecektir. Ve ne söylesen karsiliginda mutlaka baska bir iddiayla karsilasacaksindir. Üzülme, sen aski yasanmasi gerektigi gibi yasadin. Özledin, içtin, agladin, güldün, sarkilar söyledin, düsündün, siirler yazdin. ´Peki o ne yapti´ deme. Herkes kendinden sorumludur askta.

 Evinin seni içine sigdiramayacak kadar dar oldugunu farkedeceksin. Sokaga firlayacaksin. Sokaklar da dar gelecek. Tipki vücudunun yüregine dar geldigi gibi. Ne denizin mavisi açacak içini, ne piril piril gökyüzü. Kendini tasiyamayacak kadar çok büyüyecek, biryandan da kaybolacak kadar küçüleceksin. Göz yaslarindan etrafi göremez hale geleceksin. ölmemi isteyecek kadar nefret edecek, azsonra kollarimda ölmek isteyecek kadar çok seveceksin. Yalniz kalmak isteyeceksin. Hem de kalabaliklarin arasinda kaybolmak. Ikisi de yetmeyecek. Geçmisi düsüneceksin. Neredeyse dakika dakika Ama kötüleri atlayarak. Geçtigim yerlerden geçmek isteyeceksin. Herkesi bana benzetip. Kimseyi benim yerime koyamayacaksin. Biri sana içindeki aciyi söküp atabilecegini söylese, kaçacaksin. Aslinda kurtulmak istedigin halde, o aciyi yasamak için direneceksin. Bir daha sevmemeye yemin edeceksin...